Σελίδα υπο κατασκευή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 @

www.

Τα Σπήλαια

Φωτογραφίες

Ο σύλλογος

Οι καταρράχτες

Ο νομός κι η πόλη

Ο δήμος

Δικές σας επιστολές

Τελευταία νέα

Σελίδες σχετικές

 

Επικοινωνία:  syllogos@spilea.gr

 

 

VIDEO -  O μεγάλος καταρράχτης

 

 

VIDEO -  O μικρός καταρράχτης

 

 

 

 

 

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

 

 

9-12-08

 

Στιγμές θλίψης σ όλη την Ελλάδα

 

Η είδηση αυτή είναι γνωστή, οι θέσεις πολλές…

 Η ιστοσελίδα αυτή, όπως και ευρύτερα ο σύλλογος ουδέποτε θα πάρει θέση γύρω από κάποια γεγονότα που εκτός των άλλων είναι και πολιτικά.  Κι αυτό γιατί σέβεται την διαφορετική άποψη και διαφορετικά πολιτικά ιδεώδη του καθενός μέλους ή φιλου του, και σε κάθε περίπτωση, αντίστοχες τοποθετήσεις, πρέπει να μένουν μακρυά από αυτόν. Ο στόχος του άλλωστε είναι να ενώνει, γύρω από την κοινή αγάπη για το χωριό.

 Έτσι λοιπόν, στο παρόν άρθρο-είδηση, που συντάχθηκε σαν προσωπική μου έκφραση, σαν Ζ. Μιχάλης,   δεν θα σχολιάσω τίποτε, απλά θα αφήσω να τα πεί ο Ισοκράτης, που έζησε στο τελος μια εποχής, που η ιστορία της, υπήρξε ο καλύτερος πρεσβευτής της Ελλάδας σ όλη τη γή :

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.»

Ισοκράτης (436 π.χ. – 338 π.χ.)

 

 

 

3-12-08

 

Άρχισε η διάθεση των ημερολογίων για το 2009

 

Άρχισε από σήμερα η διάθεση των ημερολογίων του συλλόγου, για το νέο έτος 2009. Είναι ένα μονοσέλιδο ημερολόγιο με φωτογραφίες από το χωριό, τους καταρράκτες, και εκδηλώσεις.

 Πέρα από την προσωπική διανομή που θα γίνει, οι απανταχού Σπηλαιώτες, ή οι φίλοι, που ενδιαφέρονται, και βρίσκονται μακρυά, μπορούν να επικοινωνήσουν στο email  του συλλόγου  syllogos@spilea.gr

 

 

 

 

 

30-11-08

Πλάνα για ντοκυμαντέρ, στους καταρράκτες

 

Μία διαφορετική  εξόρμηση στο φαράγγι και τους καταρράκτες είχαμε σήμερα Κυριακή 30-11-08. Συνεργείο παραγωγής βρέθηκε μαζί με μέλη του συλλόγου στην περιοχή και καταγράφηκαν πλάνα από τους καταρράκτες, αλλά και την όλη περιοχή. Τα πλάνα τραβήχθηκαν για την δημιουργία ντοκυμαντέρ με θέμα τον δήμο Άργους Ορεστικού,, από γνωστό συνεργείο παραγωγής, για λογαριασμό του δήμου Άργους Ορεστικού. Παρ ότι η εποχή (τέλη φθινόπωρου), δεν προσφέρονταν για την προβολή της φυσικής ομορφιάς και του πράσινου που καλύπτει την περιοχή τις υπόλοιπες ζεστές εποχές του χρόνου, εν τούτοις η επιβλητικότητα του μεγάλου καταρράκτη, και η δεδομένη ομορφιά της όλης περιοχής και του μικρού καταρράκτη, πιστεύουμε ότι αποτυπώθηκαν και θα μπορέσουν να αναδειχθούν μέσα από την προβολή των πλάνων αυτών.

Πρέπει να επαινέσουμε το δήμο Άργους Ορεστικού, για αυτήν του, την πρωτοβουλία. Παράλληλα όμως να εκφράσουμε και το παράπονο μας, για την καθυστέρηση στην μελέτη της αξιοποίησης της περιοχής, έτσι ώστε να γίνει εύκολα προσβάσιμη στους επισκέπτες. Ελπίζουμε σε σύντομες εξελίξεις, μιας και στην συνέχεια ο καιρός όπως είναι φυσικό, δεν θα βοηθά σε κάτι τέτοιο.

 

 

 

 

18-11-08

 

Τα πρώτα χιόνια κάλυψαν το χωριό

 

Στα άσπρα ντύθηκε το χωριό από σήμερα, αφού  τις πρωινές ώρες το χιόνι έπεφτε άφθονο σε όλη την περιοχή. Μέχρι τις βραδυνές ώρες που γράφονται αυτές οι σειρές συνεχίζει να διατηρείτε, αν και είναι λίγο.

 Καλό χειμώνα λοιπόν και στην πράξη…!

 

 

 

5-11-08

 

 

Στασιμότητα στη δημιουργία του λαογραφικού μουσείου

 

 

Με αρχικό στόχο την ολοκλήρωση του επισκέψιμου μέρους του, πριν από την έλευση της νέας χρονιάς προχωρούσε η κατασκευή του λαογραφικού μουσείου στο χώρο του παλαιού δημοτικού σχολείου. Η κατασκευή του, που ξεκίνησε με πρωτοβουλία αλλά και καθημερινή προσωπική εργασία του προέδρου του συλλόγου, και την στήριξη των τοπικών φορέων, συναντά αρκετές κατασκευαστικές και οικονομικές δυσκολίες, (αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και μία αισιοδοξία για την ολοκλήρωση του μέσα στους χρόνους που τέθηκαν ως στόχος εξ αρχής). Στις παραπάνω δυσκολίες προστέθηκε και η αναπόφευκτη αποχή για σημαντικούς λόγους, για ένα μικρό ελπίζουμε διάστημα, από τον πρόεδρο του συλλόγου, και πλέον καθίσταται δύσκολη η σύντομη ολοκλήρωσή του. Στον σκοπό των παραπάνω καλείται οποιοσδήποτε μπορεί να συμβάλει με κάποιο τρόπο, να το κάνει επικοινωνώντας με το σύλλογο.

Να σημειωθεί τέλος, ότι και μετά από την ολοκλήρωσή του επισκέψιμου μέρους του, ο εμπλουτισμός του μουσείου θα είναι συνεχής, όπως επίσης πως, σκοπός του Δ.Σ. είναι να ακολουθήσει η αξιοποίηση και των υπολοίπων χώρων του σχολείου.

 

 

 

 

15-10-08

 

 

Συγκέντρωση με θέμα το εντευκτήριο του συλλόγου

 

Μετά από απόφαση των μελών της διοίκησης, το εντευκτήριο του συλλόγου θα συνεχίσει να λειτουργεί και την χειμερινή περίοδο, υπο το ίδιο (κατά γενική ομολογία πετυχημένο) καθεστώς, κυρίως σε ότι αφορά το ωράριο και τον τρόπο λειτουργίας του

Έτσι εκτός των άλλων, τα Σαββατοκύριακα, θα συνεχίσουν να σερβίρονται ψητά της ώρας, (και όχι μόνο). Κατόπιν συνεννόησης με τους διαχειριστές του, θα μπορεί κάποιος να εξυπηρετηθεί και τις καθημερινές, ή και να ζητήσει κάποια συγκεκριμένη σπεσιαλιτέ.

 

Στην συγκέντρωση τονίστηκε για μια ακόμη φορά, πως τα παραπάνω, σε καμία περίπτωση δεν θα χουν ως σκοπό κάποιο ιδιαίτερο κέρδος, παρά μόνο την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του, και κυρίως την συνέχιση της  ύπαρξης ενός σημείου συνάντησης για τους χωριανούς αλλά και τους επισκέπτες του χωριού .

 

 

7-9-08

 

 

ΔΕΥΤΕΡΟΣ περίπατος στους καταρράχτες Σπηλαίων

 

Μέσα σε ένα ευχάριστο κλίμα, παρόμοιο με όσα αναφέρονται και στην πρώτη συνάντηση, έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο ο δεύτερος περίπατος στους καταρράχτες των Σπηλαίων.
Αυτήν την φορά υπήρχε και άφθονο φαγητό όπως επίσης και δροσερά αναψυκτικά και μπυρίτσα, που είχαν μπει στα νερά απο την προηγούμενη. Η συνάντηση κράτησε ως αργά το απόγευμα. Φυσικά, ανανεώθηκε το ραβεντού για την επόμενη φορά, η οποία, πέραν του οργανωμένου, καθιερωμένου πλέον περιπάτου στα πλαίσια του εορτασμού της Αγίας Κυριακής, θα συνεχίσει να είναι και μέσα απο μικρές μας παρείστικες εξορμήσεις.
Και φυσικά, είμαστε στην διάθεση όποιου θελήσει μια επίσκεψη με την παρέα του, για οποιαδήποτε πληροφορία ή καθοδήγηση στα τηλέφωνα που δόθηκαν παραπάνω. Σύντομα θα δημοσιευτεί εδώ και ένας μικρός σχετικός οδηγός, αλλά το σημαντικότερο, υπάρχουν διαβεβαιώσεις πως ξεκινάει η αξιοποίηση του χώρου, απο τον δήμο μας, ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμος, (και όχι μόνο)

 

 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΝΑΓΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ

 

 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΝΑΓΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

 

 

 Η σελίδα είναι υπό κατασκευή.

Παρόλα αυτά πιστεύουμε θα βρείτε ήδη, αρκετές χρήσιμες πληροφορίες.

 

 

 

8-7-08

 

Πρώτος περίπατος στους καταρράχτες Σπηλαίων

Ενθουσιασμός στον πρώτο περίπατο στους καταρράχτες, στα Σπήλαια.

Μερικά πράγματα πρέπει να τα ζήσει κανείς, και είναι δύσκολο να τα αντιληφθεί, όσο κι αν περιγραφούν. Θα προσπαθήσω όμως, να μεταφέρω τα γεγονότα και το κλίμα, απο τον πρώτο περίπατο στον χώρο των καταρραχτών (και παλαιών νερόμυλων), στα Σπήλαια.
Απο νωρίς, και παρότι η συνάντηση είχε οριστεί για τις 9 το πρωί, συγκεντρώθηκε ένα πλήθος 20-25 ατόμων στον χώρο του εντευκτηρίου του συλλόγου στα Σπήλαια. Μεταξύ αυτών, και ο εκπρόσωπος του δήμου, πρόεδρος της πολιτιστικής επιχ., και του δημοτικού συμβουλίου. Παρότι υπήρχε τις προηγούμενες μέρες, μια επιφύλαξη για την παρουσία παιδιών, η οποία βασίζονταν στην δυσκολία του εγχειρήματος και την πραγματοποίηση του για πρώτη φορά, αρκετοί ήταν αυτοί που είχαν και τα παιδιά τους μαζί, και όπως αποδείχθηκε τελικά η παρουσία τους δεν αποτέλεσε κανένα πρόβλημα για τους γονείς ή συνοδούς τους, και όπως θα δούμε στην συνέχεια ήταν... και μια ευχάριστη νότα.
Ξεκινήσαμε, περπατώντας μέσα απο το χωριό, και στην διαδρομή, όλο και κάποιος κάτοικος ενσωματώνονταν στην παρέα μας. Σε λίγο είχαμε βγεί απο αυτό και βρισκόμασταν στον αγροτικό δρόμο που υπάρχει στην είσοδο του χωριού. Παρότι σχετικά νωρίς ο ήλιος έκαιγε, όμως... δεν θα ταν για πολύ. Περπατώντας λοιπόν τον χωματόδρομο ανάμεσα στα σπαρτά, φτάσαμε στο τέρμα του δρόμου, και δίπλα πρόβαλε η καταπράσινη χαράδρα που επρόκειτο να κατέβουμε. Πιο πέρα, ξεχώριζε η περιοχή του απολιθωμένου δάσους, και πέρα πιο μακριά ο Προφήτης Ηλίας του Άργους Ορ.
Για λόγους συντομίας ξεκινήσαμε την κατάβαση εκτός μονοπατιού, απο στην πλαγιά που ήταν σχετικά απότομη και με αρκετά χόρτα. Παρ όλες τις επιφυλάξεις μου, τελικά δεν δυσκολεύτηκε κανείς απο την «ομάδα».
Σε λίγο βρισκόμασταν στο μονοπάτι που υπάρχει, και εκεί φυσικά τα πράγματα ήταν πιό εύκολα. Στην διαδρομή, αρχίσαμε να συναντούμε και τα πρώτα δέντρα, που κάπου κάπου έδιναν μια νότα δροσιάς στην
ζέστη που υπήρχε. Ζέστη όμως που όπως προείπα, δεν θα υπήρχε για πολύ ακόμη. Κι αυτό, γιατί σε λίγο συναντήσαμε το μονοπάτι που έχει απομείνει απο το παλιό καλντερίμι που υπήρχε, και το οποίο πλέον
βρισκόταν μέσα σε πυκνή βλάστηση, και είχε γίνει κάτι σαν ένα τούνελ μέσα σ αυτή. Περπατήσαμε μέσα του, δίπλα σε μια μικρότερη χαράδρα που υπήρχε στα δεξιά μας. Μια αίσθηση δροσιάς μας κυρίευσε, και σε συνδυασμό με την ομορφιά του τοπίου, μας γέμισε ευχαρίστηση.
Σε λίγα μόνο λεπτά, είχαμε φτάσει στο μικρό ποταμάκι που κυλάει στον χώρο των καταρραχτών. Το νερό, παρότι τέτοια εποχή σε άλλα μεγαλύτερα ποταμάκια και πηγές στην ευρύτερη περιοχή έχει στερέψει, εδώ, ήταν μέν περιορισμένο σε σχέση με τον χειμώνα, αρκετό όμως για να ντύσει την ομορφιά του τοπίου και των καταρραχτών. Και το πιο σημαντικό, σύμφωνα και με τις μαρτυρίες και των παλαιοτέρων, είναι ότι δεν έχει στερέψει ποτέ εώς σήμερα.
Προχωρώντας αριστερά, λίγες δεκάδες μέτρα πιο κάτω, δίπλα απο το μικρό ποταμάκι, και κάτω απο την φυσική "σκεπή" που είχαν φτιάξει τα ψηλά δέντρα που υπάρχουν άφθονα στην περιοχή, μέσα στην δροσιά, άρχισε να φτάνει στ αυτιά μας ο ήχος απο τον μεγάλο καταρράχτη. Σε λίγο ήμασταν επάνω του. Εκεί μας περίμεναν ήδη, μέλη του συλλόγου, που είχαν καταφθάσει νωρίτερα και είχαν μαζί τους για να μας δροσίσουν αναψυκτικά και νερό, πριν να αφεθούμε στην θέα του καταρράχτη.
Κάποιοι προχώρησαν απέναντι, πιο ψηλά, για να απολαύσουν την θέα του, τους εμπόδιζε όμως αρκετά, στο να τον δουν ολόκληρο, η πυκνή βλάστηση που υπάρχει, αλλά και το μεγάλο ύψος του. Άλλοι, πιο τολμηροί, πλησίασαν απο το πλάι (λίγο πιο επικίνδυνα) και τον απόλαυσαν όντως απο κεί. Και οι πρώτοι όμως, μετά την, όχι και τόσο επιτυχημένη προσέγγιση στην θέα του, προχώρησαν μακρύτερα σ ένα μονοπάτι και αφού έκαναν μια απότομη κατάβαση, σε λιγο έφτασαν, αρκετά μέτρα πιο μακριά, στην κάτω όμως περιοχή, αμέσως μετά απο τον καταρράχτη. Σε λίγο μας χαιρετούσαν απο κάτω του, και πλησίαζαν με δέος το νερό που "έσκαζε" στο έδαφος απο το ύψος μια επταώροφης πολυκατοικίας.
Σίγουρα για την επόμενη φορά, θα υπάρχει μία καλύτερη διαμόρφωση του χώρου, έτσι ώστε να είναι ευνοικότερη η θέαση του καταρράχτη. Αυτό φυσικά, στα πλαίσια μίας ευρύτερης παρέμβασης για την ανάδειξη του χώρου, που απαιτεί και την συμβολή και των τοπικών φορέων, την οποία την θεωρούμε δεδομένη.
Μέσα λοιπόν στην γενικότερη ευχάριστη ατμόσφαιρα, άρχισε σιγά σιγά να προστίθεται και η δροσιά που αναδύονταν απο το νερό που έπεφτε απο αυτό το ύψος, και χρειάστηκε το κάλεσμα των διοργανωτών για να μας επαναφέρει για να συνεχίσουμε τον περίπατο, και να ξεκινήσουμε για τον μικρό καταρράχτη.
Αφού λοιπόν επέστρεψαν κι όσοι είχαν κατέβει κάτω, προχωρήσαμε για λίγες δεκάδες μέτρα στην διαδρομή που είχαμε έρθει, και συνεχίσαμε, δίπλα πάντα απο το ποταμάκι.
Κάποιες φορές χρειάστηκε να περάσουμε και στην αντίπερα όχθη, όμως αυτό ήταν πανεύκολο. Η διαδρομή ήταν πάντα μέσα σε ένα πανέμορφο και δροσερό μέρος, και κράτησε για μερικές εκατοντάδες μέτρα. Ίσως αν ήταν και μεγαλύτερη δεν θα μας πείραζε, απεναντίας... Και εκεί όμως που φτάσαμε, ήταν το ίδιο όμορφα.
Σε λίγο λοιπόν, βρεθήκαμε στον χώρο κάτω απο έναν μικρό καταρράχτη ύψους περίπου10 μέτρων, που η φύση, είχε διαμορφώσει με ιδιαίτερη μαεστρία, τόσο τον ίδιο, όσο και την όλη περιοχή γύρω του. Στο σημείο που έπεφτε το νερό είχε διαμορφωθεί μία μικρή λιμνούλα, πεντακάθαρη, στην οποία μπορούσες να ξεχωρίσεις κάθε κόκκο άμμου στον πάτο της, και ήταν και λες και σε προκαλούσε να πατήσεις μέσα, και να σταθείς κάτω από το νερό που έπεφτε. Αμέσως μετά, το νερό συνέχιζε την πορεία του σχηματίζοντας, όμορφα, μια-δυό στροφές, μέσα στα πυκνά χόρτα. Τριγύρω ο χώρος, (μετά και την μικρή παρέμβαση από μέλη του συλλόγου), είχε ένα μικρό «άνοιγμα» χωρίς ψηλή βλάστηση, που μάλιστα υψώνονταν και λίγο από το έδαφος, και ήταν σαν να σε περίμενε εκεί να σταθείς για να ξεκουραστείς, έχοντας δίπλα σου τον καταρράχτη. Αυτό και κάναμε, μετά από λίγο όμως. Πρώτα βρεθήκαμε κοντά του. Όπως ήταν φυσικό οι νέοι της παρέας έτρεξαν πρώτοι να πλησιάσουν στον καταρράχτη, και οι περισσότεροι, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, πέρνούσαν πίσω από τα νερά που έπεφταν, στην φυσική κοιλότητα που υπήρχε, γεμάτοι ενθουσιασμό από την δημιουργία της φύσης. Σε λίγο, κάποιοι από αυτούς βρισκόταν μέσα στην ρηχή λιμνούλα και το απολάμβαναν, παρότι φορούσαν παπούτσια, ή είχαν μακρύ παντελόνι. Κάποια παιδιά που κι αυτά πλατσούριζαν μέσα, θέλησαν να μπουν και κάτω από τα νερά, αλλά τους απέτρεψαν οι συνοδοί τους, μιας και κάτι τέτοιο, φυσικά, απαιτούσε προηγούμενη προετοιμασία, αλλά κι η επιστροφή θα αργούσε αρκετά.
Κάποιοι παλαιότεροι και μέλη από το σύλλογο, είχαν κουβαλήσει και έστρωσαν κουβέρτες, στον χώρο που περιέγραψα πρίν. Ήταν κάτι που δεν γνώριζα, και για μένα αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη. Το ίδιο ευχάριστη έκπληξη όμως, ένοιωσα κι όταν είδα να βγάζουν και κάποια μπουκαλάκια με τσίπουρο παραγωγής μας, από τα αμπέλια του χωριού, συνοδευόμενο μάλιστα και από τους κατάλληλους μεζέδες.
Όλα αυτά πλαισιώθηκαν και με τα εδέσματα που είχε ετοιμάσει μία κυρία, και μέλος του συλλόγου, γνωστή για τις μαγειρικές της ικανότητες. Δροσιστικά αναψυκτικά και νερά υπήρχαν ακόμη, καθώς επίσης και καρπούζι, που προηγουμένως, είχε μπεί στο νερό της μικρής λιμνούλας για να διατηρηθεί δροσερό.
Σε λίγο άρχισαν και οι συζητήσεις, με «βασικούς ομιλητές», όπως ήταν φυσικό του μεγαλυτέρους, που περιέγραφαν ιστορίες από την εποχή που η περιοχή έσφυζε από ζωή, και οι νερόμυλοι που υπήρχαν εκεί, (2 στο χώρο ανάμεσα στους καταρράχτες, και 5 συνολικά κατά μήκος του μικρού ποταμού) άλεθαν αλεύρι για τους κατοίκους και πολλά γειτονικά χωριά.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε, μιας και δεν το γνώριζα, η πληροφορία ότι, στην περιοχή ανάμεσα απ τους καταρράκτες, υπήρχε σπηλιά που φιλοξενούσε ολόκληρα κοπάδια πρόβατα! Η πυκνή πλέον βλάστηση της περιοχής, και η πτώση χωμάτων από τις πλαγιές, έχει κρύψει καλά την είσοδο, και κανείς φυσικά δεν μπορούσε να προσδιορίσει το σημείο της. Αυτή η πληροφορία όμως, σίγουρα, άφησε ανοιχτούς «λογαριασμούς» για περισσότερη έρευνα από μέρος του συλλόγου…
Μέσα σ αυτό το ευχάριστο κλίμα, (ίσως και με την μικρή συμβολή του τσίπουρου), σε λίγο, κάποιοι παλαιότεροι δεν δίστασαν να μπούν κι αυτοί για λίγη δροσιά στα νερά της μικρής λιμνούλας, τραγουδώντας παραδοσιακούς σκοπούς.
Κόντευε όμως μεσημέρι, και έπρεπε να επιστρέψουμε. Καταρχάς, πήραμε πάλι πίσω, δίπλα στο ποταμάκι, το ίδιο μονοπάτι, που όπως είπαμε, είχε καθαριστεί από την πυκνή βλάστηση, από μέλη του συλλόγου. Κάποιοι από τους παλιούς, έκαναν μία μικρή παρέκκλιση στην διαδρομή και όπως μας είπαν στην συνέχεια, πέρασαν από τα χαλάσματα, του ενός παλαιού νερόμυλου. Εκτός από αυτά, ξεχώριζε μέσα η μυλόπετρα, και απέξω το αυλάκι που έφερνε το νερό. Σίγουρα την επόμενη οργανωμένη επίσκεψη, θα φροντίσουμε για την ευκολότερη προσέγγισή του, απ όλους.
Αμέσως μετά πήραμε το ανηφορικό μονοπάτι προς το χωριό. Ανεβαίνοντας, με χαρά ανακάλυψα ότι υπήρχαν σημεία που διακρίνονταν εμφανώς το παλιό καλντερίμι που υπήρχε και που βαδίζαμε πάνω του. Ελπίζω κάποια στιγμή, να το δούμε και πάλι να υπάρχει και να περπατάμε άνετα πάνω του. Και γι αυτό όμως, όπως και για άλλα που προανέφερα, απαιτείται μία ουσιαστική παρέμβαση και στήριξη, ( που μας διαβεβαιώνεται, και ελπίζουμε ότι θα υπάρχει,) από τους αρμόδιους φορείς.
Σε λίγα λεπτά λοιπόν είχαμε βγεί από την βλάστηση, σε ένα ξέφωτο, και αρχίσαμε να αισθανόμαστε τον μεσημεριανό ήλιο, και βρισκόμενοι στα μισά περίπου της διαδρομής, πολλοί αναφέρθηκαν και στην αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός δρόμου, και ενός μικρού παρκινγκ στο σημείο αυτό. Επειδή όμως, η πραγματικότητα ήταν διαφορετική, (όχι για πολύ ελπίζουμε), και ό ήλιος συνέχιζε να καίει, εντείναμε το βάδισμα μας, για να φτάσουμε μέχρι τον κοντινότερο αγροτικό δρόμο. Εκεί για να ελαφρύνουμε την διαδρομή (ανάβαση) της επιστροφής, μας περίμεναν αυτοκίνητα και επιβιβαστήκαμε οι περισσότεροι. Κάποιοι, στην πλειοψηφία τους παλαιότεροι !!! , συνέχισαν με τα πόδια ως το χωριό!. Από τους υπόλοιπους, οι περισσότεροι βρέθηκαν επάνω στην καρότσα ενός αγροτικού αυτοκινήτου, και έδειχναν πραγματικά να το απολαμβάνουν!. Κάνοντας λοιπόν μία κυκλική διαδρομή, φτάσαμε στο χωριό, και κατεβήκαμε γεμάτοι ικανοποίηση, εκεί όπου ξεκινήσαμε, στο εντευκτήριο του συλλόγου, όπου… βρήκαμε με έκπληξη να μας περιμένουν αυτοί που είχαν συνεχίσει με τα πόδια!!!. Τελικά, αν αυτό που κάνεις, το κάνεις γιατί σ ευχαριστεί και το αισθάνεσαι πραγματικά, δεν υπάρχουν όρια…
Κάπως έτσι άλλωστε ξεκίνησε κι αυτός ο περίπατος, αφού στην ιδέα του, αρχικά φαινόταν εξαιρετικά δύσκολη, η (έστω και προσωρινή) διαμόρφωση της πρόσβασης, του δύσβατου (για τα τελευταία χρόνια) αυτού χώρου, και εξίσου δύσκολη η οργάνωση του περιπάτου. Με το μεράκι όμως και το κουράγιο των διοργανωτών του Συλλόγου, και του προέδρου του, αλλά και όλων όσων συμμετείχαν , εξελίχθηκε σε ένα τόσο ευχάριστο γεγονός, που πραγματικά, φεύγοντας δεν συζητούσαμε για τον δεύτερο περίπατο, που αν μας αξιώσει ο Θεός θα γίνει πάλι του χρόνου, αλλά για την επόμενη επίσκεψη καθενός μας, με φίλους, τις επόμενες βδομάδες.
Σίγουρα θα μπορούσαν να γίνουν και άλλα, (πολλά από τα οποία αναφέραμε και πριν), αλλά πιστεύω, συνεχίζοντας με την ίδια θέληση και αγάπη από μέρους μας γι αυτόν τον τόπο, αλλά και την έμπρακτη πλέον συνέχιση του ενδιαφέροντος για την αξιοποίηση αυτού του φυσικού πλούτου, από τους αρμόδιους φορείς, θα μπορεί σύντομα ο καθένας μας, χωρίς ιδιαίτερο κόπο, να απολαμβάνει τις ομορφιές που κρύβει, ευρύτερα, ο τόπος που μεγαλώσαμε και ζούμε.

 

 

 

 

Εκδηλώσεις εορτασμού της Αγ.Κυριακής στα Σπήλαια

01.07.08

spilaia_2008.jpg

Και φέτος, όπως κάθε χρόνο, θα γιορταστεί η 7η Ιουλίου, ημέρα της πολιούχου Αγίας Κυριακής των Σπηλαίων, με μία σειρά εκδηλώσεων.
Οι εκδηλώσεις γίνονται με την συνεργασία του πολιτιστικού συλλόγου, της Εκκλησιαστικής επιτροπής και της τοπικής αυτοδιοίκησης, και θα ναι διήμερες, στις 6 & 7 Ιουλίου…

Την παραμονή του εορτασμού, Κυριακή 6 Ιουλίου, στις 9 το πρωί θα πραγματοποιηθεί περίπατος στον χώρο των καταρρακτών και παλαιών νερόμυλων. Χώρος αδιαμόρφωτος για τις τελευταίες δεκαετίες, γεμάτος κόσμο και ζωή όμως τα χρόνια που η κάθε οικογένεια έπρεπε να φροντίσει για τα βασικά αγαθά όπως το αλεύρι. Για τον λόγο αυτό υπήρχε και λιθόστρωτο καλντερίμι, που όμως πλέον έχει κυριευτεί στο μεγαλύτερο μέρος του με χώματα και βλάστηση. Το τελευταίο διάστημα υπάρχει "ελπίδα", και μία γενικότερη θέληση, για την ευρύτερη αξιοποίησή του χώρου.
Η πρόσβαση σε αυτούς όπως είναι φυσικό απαιτεί, τα κατάλληλα παπούτσια και ενδυμασία, και αρκετή όρεξη για περπάτημα, όχι ιδιαίτερα μεγάλης απόστασης, όμως μέσα σε ένα κατηφορικό μονοπάτι που σφύζει απο βλάστηση. Για την πιο άνετη πρόσβαση του, έχουν φροντίσει για τον "καθαρισμό" του, τα μέλη του συλλόγου. Η ίδια όμως η διαδρομή και η θέα των 2 καταρρακτών, ύψους περίπου 20 και 5 μέτρων, μέσα στο καταπράσινο φαράγγι είναι η καλύτερη ανταμοιβή. ( Η προσέλευση παιδιών, δεν προτείνεται).

Το βράδυ της ίδιας μέρας, στα πλαίσια αφιερώματος στον σύγχρονο Ελληνικό κινηματογράφο, θα προβληθεί ταινία, στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου. Στον ίδιο χώρο..., όπως κάποτε, που το χωριό έσφυζε απο κατοίκους και ζωή. Με την διαφορά, ότι τότε ήταν στρωμένος απο την φύση με πράσινο, και επάνω του, απο τις μανάδες, με κουβέρτες, και εκεί στην αγκαλιά τους τα παιδιά. Και μιας και δεν υπήρχε τηλεόραση, (ούτε καν ηλεκτρικό ρεύμα για αρκετά χρόνια) περίμεναν με ανυπομονησία ( και ο γραφών, ...παιδί τότε.) για να παρακολουθήσουν τις προβολές που κάπου κάπου γίνονταν...

Την Δευτέρα 7 Ιουλίου, ημέρα του εορτασμού της Εκκλησίας, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία, και αμέσως μετά, όπως ορίζει το έθιμο, κτηνοτρόφοι του χωριού (και όχι μόνο), προσφέρουν πρόβατα, τα οποία προετοιμάζονται σε κοντινό χώρο και στην συνέχεια μαγειρεύονται σε καζάνια στο προαύλιο της εκκλησίας από τους κατοίκους.
Το απόγευμα θα τελεστεί εσπερινός, και στην συνέχεια θα διανεμηθεί στο προαύλιο της, το φαγητό (και μεζέδες), στους παρευρισκομένους.

Στο ξεκίνημα της βραδιάς, θ’ αρχίσει παραδοσιακό γλέντι, που συνεχίζεται μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Με δημοτική ορχήστρα, που όπως πάντα καταφέρνει να διασκεδάσει όσους θα βρεθούν. Συνδυασμός δημοτικής μουσικής, φαγητού και ποτού, πλαισιωμένα απο την ευχάριστη δροσιά που συνήθως υπάρχει κάθε τέτοια εποχή στο χωριό, με θέα κάτω του, τα φώτα απο ένα μεγάλο μέρος του νομού...

Να ‘μαστε λοιπόν όλοι καλά, για να βρεθούμε εκεί...

Ζούπας Φ. Μιχάλης
Αντιπρόεδρος Πολιτιστικού συλλόγου Σπηλαιωτών